در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.

مدیریت آمیخته بازاریابی شامل برنامه ریزی و تصمیم گیری درباره ترکیب راهبری عوامل تبیین کننده آمیخته بازاریابی در ورزش است. تعیین آمیخته، اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا سیاست گذاری در تجارت ورزشی مورد نظر را تعیین می کند و بنا به حساسیت آن در مدیریت بازاریابی، موجب می شود بازاریابان زمان زیادی را صرف تحلیل آن کنند. هدف از اجرای این تحقیق، مدل سازی آمیخته بازاریابی صنعت ورزش کشور، با روش تحلیل مسیری بود. بدین منظور، با انجام یک تحقیق کیفی، پرسشنامه ای با 45 سوال پرسش بسته با ضریب پایایی (P<0.01) 0.92 تهیه شد و در اختیار مسوولان بازاریابی باشگاه های فعال در 9 رشته ورزشی لیگ برتر کشور قرار گرفت. از میان 108 پرسشنامه ارسالی، 98 مورد تکمیل و بازگردانده شد. در تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار لیزرل نسخه 8.52 برای مدل سازی و شناسایی شاخص های نیکویی برازش، از نرم افزار SPSS نسخه 14 برای تحلیل عاملی اکتشافی به منظور استخراج عامل ها و به دست آوردن برآورد بارهای عاملی و آلفای کرونباخ برای تعیین اعتبار پرسشنامه استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، با استفاده از روش تحلیل عامل اکتشافی، 8 عامل آمیخته شناسایی شدند. بر این اساس، آمیخته بازاریابی صنعت ورزش کشور مدل سازی شد، که بر اساس آن، چهار عامل حمایت مالی، مدیریت، ترویج، مدیریت قیمت گذاری و قدرت های حاکم بر بازار، به عنوان متغیرهای مستقل و ابزار کنترل در اختیار مدیران قرار دارند.همچنین چهار عامل دیگر آمیخته، شامل مدیریت روابط عمومی، مدیریت فرآیند، مدیریت مکان و مدیریت نشان، به عنوان متغیرهای وابسته، آشکار شد.

در برنامه ششم توسعه ج. ا. ایران به استفاده از ظرفیت های مازاد صنعت دفاعی برای بخش غیردفاعی تأکید شده است. پرسش اصلی آن است که برای تحقق اثربخش این امر، چگونه باید جهت گیری شکل گیرد؟ بخش صنایع دفاعی کشور، یکی از بخش های مولد و پیشرو در عرصه علم و فناوری و محصولات پیشرفته است که همزمان به صورت دومنظوره می تواند به تولید محصولات و فناوری دفاعی و غیردفاعی اشتغال یابد. خط مشی دومنظوره سازی صنایع دفاعی ایران، برای بکارگیری این ظرفیت در کشور، در نگاهی جامع، باید شامل اجزاء و عناصری گردد که بتوانند در ایجاد و نهادینه کردن ارزش های سازنده آن به صورت علمی و عملی موثر باشد و حتی در آینده رهنمودهایی برای اجرای خط مشی دومنظوره سازی و ارزیابی پیامدهای آن نیز ارائه کند. اما، اگر نسخه این خط مشی ها بر سیاق ملاحظات نظری و عملی دوراندیشانه و علمی تعبیه نشده باشد، کماکان دردهای ملی دوا نخواهد شد و حتی دردی به دردهای کشور اضافه می گردد. بنابراین در این پژوهش در ابتدا به صورت کیفی، با مطالعه مستندات مکتوب و مصاحبه با 20 نفر از خبرگان آگاه دانشگاهی و صنعتی، از طریق شناسایی الزامات و اقتضائات دومنظوره سازی صنعت دفاعی ایران، اقدام به طراحی مدلی به عنوان راه نمای عملی خط مشی گذاران این عرصه نموده ایم. سپس به صورت کمی، با ابزار پرسشنامه و مطالعه 152 نفره از مدیران این صنایع در کشور، به تحلیل وضعیت بکارگیری و اولویت دهی عناصر مدل پرداخته ایم. نتایج کیفی پژوهش، نشان از توجه به 3 دسته عناصر محوری، 6 بعد و 28 مولفه موثر بر نوع جهت گیری دومنظوره سازی صنعت دفاعی دارد. نتایج کمی پژوهش نیز، نشان از وجود تفاوت وضعیت موجود و وضعیت مطلوب و همچنین وزن عناصر مدل برای خط مشی گذاری در جامعه هدف دارد.

توسعه پایدار نقطه ایده آل صنعت گردشگری و یکی از اهداف عینی این صنعت در قرن بیست و یکم محسوب می شود. گردشگری فرهنگی در صورت برنامه ریزی و مدیریت ضعیف می تواند دارای جنبه های ناپایدار و پیامدهای جبران ناپذیری باشد. لذا بررسی عملکرد و پیامدهای آن در مقصدهای مختلف گردشگری ضرورت است. پژوهش های فراوانی در خصوص پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری در مقصدهای فرهنگی انجام شده است. اما تاکنون پژوهش جامعی که دربرگیرنده ی کل این عوامل و شناسایی ارتباط میان آنها باشد، ارایه نشده است. هدف، شناسایی پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری فرهنگی با دید کل نگر و طراحی مدل در رابطه با ارتباطات میان آنهاست. این پژوهش، با تاکتیک آمیخته اکتشافی انجام شده به طوریکه در بخش کیفی، با روش مطالعه نظام مند فراترکیب؛ 43 کد اولیه، 3 مقوله فرعی و 3 مقوله اصلی؛ گردشگران، جامعه محلی و محیط زیست شناسایی و دسته بندی گردید. در مرحله کمی با استفاده از تکنیک دلفی فازی و مدل سازی ساختاری-تفسیری، شاخص های شناساسایی شده فازی سازی و روابط بین شاخص ها تعیین و بصورت یکپارچه تحلیل نمودیم. برای مدل سازی از پرسشنامه ای به منظور استفاده از نظرات 11 خبره در زمینه گردشگری فرهنگی با روش نمونه گیری، هدفمند و گلوله برفی بهره بردیم. نتایج حاصل از این پژوهش، منجر به دسته بندی پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری در مقصدهای فرهنگی و طراحی مدل بر این اساس در شش سطح شد. در نهایت، به تفسیر مدل و تجزیه و تحلیل سطوح مدل و ارتباطات میان ابعاد آن پرداخته و راهکارهایی جهت پایداری پیامدهای مثبت و جلوگیری از اثرات منفی در مقصدهای فرهنگی ارایه گردید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

ازآنجایی که مهم ترین چالش تجاری سازی فناوری های نوظهور عبور از دره مرگ فناوری و رسوخ در بازار است، شناسایی و اندازه گیری متغیرهایی که بتوانند برآورد بهتری از احتمال موفقیت فناوری به دست دهند عمده هدف پژوهش حاضر است. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی است و با توجه به ضعف چارچوب نظری منسجم و ضعف چارچوب های اندازه گیری مرتبط، در پژوهش حاضر از رویکرد روش شناسی آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) استفاده شد. روش تحلیل شبکه مضامین در بخش کیفی و روش مدلسازی حداقل مربعات جزیی در بخش کمی پژوهش استفاده شد. در بخش کیفی 14 مصاحبه با بازیگران اصلی دو پروژه موفق تجاری سازی و در بخش کمی 51 پروژه نانو فناوری مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته های بخش کیفی با استفاده از نرم افزار MAXQDA تحلیل شد و به استخراج سه مضمون ساختار، اندازه و آمادگی بازار به عنوان مضامین سازماندهنده اصلی شبکه مضمونی بازارپذیری منتهی شد (شبکه ای متشکل از 120 کد اولیه، 23، مضمون پایه ای، 8 مضمون سازماندهنده اولیه و 3 مضمون سازماندهنده اصلی). مدل شناسایی شده با روش مدلسازی معادلات ساختاری و کاربرد نرم افزار SmartPLS 3 مورد اندازه گیری قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آمادگی بازار و اندازه بازار بالاترین اثر و بالاترین قدرت پیش بینی موفقیت تجاری سازی را دارند و ساختار بازار اثر معنی داری بر موفقیت تجاری سازی نداشت. اما به صورت معنی داری بر آمادگی بازار موثر بود.